در کتابهای ویدئویی تسهیلگر به عنوان بلندخوان یا قصهگو با زبان اشاره و بدن، داستان را بازخوانی یا بازگویی میکند. کودکان ناشنوا میتوانند از کتاب ویدئویی در هر زمان و هر جا به صورت گروهی یا فردی استفاده کنند. با کتاب ویدئویی یا کتاب-فیلم، برخورداری از تسهیلگران ماهر در اختیار همه کودکان ناشنوا قرار میگیرد.
در دهه 1370 خورشیدی شورای کتاب کودک با همکاری کانون پرورش فکری و سازمان یونیسف ، تعداد 37 کتاب ویدئویی برای بخش ناشنوا در کتابخانههای فراگیر کانون ساخت. این کتابها روی نوار کاست درکتابخانههای فراگیر کانون قابل استفاده بودند. در سالهای بعد کتاب_ویدئوهای دیگری روی سی دی به فروش میرسیدند.
از سال 1400 خورشیدی با همهگیری ویروس کرونا، بار دیگر کتابهای ویدئویی ناشنوایان توسط گروه خدمات کتابداری ویژه ناشنوا در شورای کتاب کودک ساخته و از طریق شبکههای اجتماعی در دسترس ناشنوایان قرار گرفتند. از آن پس کتابهای ویدئویی به صورت آنلاین یا از پیش ضبط شده توسط بسیاری از تسهیلگران ناشنوایی تولید میشوند و در اختیار همگان قرار میگیرند.
باید بدانیم که کودکان ناشنوا زبان اشاره استاندارد را آموزش ندیدهاند و زبان اشاره، زبان مادری کودک است. پس آنچه در تولید کتابهای ویدئویی اهمیت دارد، دانستن زبان اشاره استاندارد نیست بلکه حفظ ارتباط با کودک و انتقال مفاهیم از طریق حرکات دست و بدن است؛ به طوری که میدان خیالپردازی و لذت از ادبیات را برای کودک ناشنوا در اولویت قرار دهیم.