سامانههای ارتباط مجازی و شبکههای اجتماعی در سالهای اخیر نقش بسیار مثبتی در ارتباطات ناشنوایان داشتهاند. بهطوری که کیفیت خواندن و نوشتن آنها را توسعه یافته است. ناشنوایان از این سامانهها استفاده میکنند و برای اینکه از غافله عقب نمانند به مهارتهای ارتباطی خود بیشتر از گذشته توجه میکنند. آنها در دورههای آموزشی نگارش، داستاننویسی، داستانخوانی و … شرکت میکنند. مؤسسات خیریه محاش، مؤسسۀ داستاننویسی ناشنوایان ایران (ادنا)، انجمن خانوادههای ناشنوایان، کانون ناشنوایان، دانشگاه فرشتگان و موسسات خصوصی مثل “داستان جمعه” در آموزش نویسندگی پیشروتر از نهادهای دولتی عمل میکنند. به هر رو این فرصت بسیار خوبی است که کتابهای منتخب به صورت الکترونیکی مناسبسازی شوند و در اختیار نوخوانان ناشنوا قرار گیرند. همچنین اپلیکیشنهای معنییابی نیز در دسترس همگان است و از اینرو ارتباطات و خواندن مطالب برایشان آسانتر است.