
۱۶ آذر (۸ دسامبر) مصادف است با روز تأسیس انجمن بینالمللی کامیشیبای ژاپن (IKAJA) و به همین دلیل این روز بهعنوان روز کامیشیبای نامگذاری شده است.
کامیشیبای نوعی قصهگویی سنتی ژاپنی است که در آن قصهگو با استفاده از یک پنل داستانگویی و کارتهای تصویری، داستان را مرحلهبهمرحله برای مخاطب روایت میکند.
یک سوی کارتها تصویر قرار دارد که بهسوی مخاطب نمایش داده میشود و سوی دیگر کارتها متن داستان نوشته شده تا قصهگو بتواند بهراحتی آن را بخواند. پنل و کارتهای کامیشیبای هم بهصورت آماده موجودند و هم توسط قصهگو میتوانند خلق و طراحی شوند.
در زبان ژاپنی، کامی به معنای کاغذ و شیبای به معنای دراما یا نمایش است. این شیوهٔ داستانگویی، بهویژه پس از جنگ جهانی دوم و تا پیش از فراگیری تلویزیون، در ژاپن محبوبیتی گسترده داشت.
کامیشیبای و نقش آن برای ناشنوایان
کامیشیبای برای کودکان ناشنوا بسیار تأثیرگذار است، زیرا ماهیت آن تصویری است و وابستگی کمتری به صدا دارد. امکان ترکیب نمایش با زبان اشاره نیز باعث میشود کودکان ناشنوا بهصورت فعال در اجرای داستان مشارکت کنند.
تصاویر بزرگ و واضح کامیشیبای باعث تقویت درک داستان میشود و حرکت تدریجی کارتها، یعنی تعویض آرام صحنهها، کمک میکند کودک ناشنوا ریتم روایت را بهتر دنبال کرده و توجه و تمرکز او در طول اجرا حفظ شود